Νότα Κυμοθόη "Συνέντευξη στο SPEAK NEWS" Πολιτισμός
Μια υπέροχη συνέντευξή μου στον Ανδρέα Γερμανό δημοσιογράφο κι εκδότη δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό SPEAK NEWS, τον Φεβρουάριο του 2024. Στη σελίδα 24 μπορείτε να τη διαβάσετε.
Ευχαριστώ ιδιαίτερα αυτήν την μηνιαία έκδοση παιδείας και πολιτισμού, με το πλούσιο περιεχόμενο σε εικόνα και γραφή! Συγχαρητήρια σε όλους τους δημοσιογράφους και στον εκδότη κι εύχομαι εγκάρδια καλές επιτυχίες πάντοτε!
2. Τι μπορεί να προσφέρει η λογοτεχνία στο σύγχρονο άνθρωπο;
Παιδεία.
3. Η ποίηση στις ημέρες μας δεν έχει τη θέση που κατείχε παλαιότερα. Για ποιο λόγο πιστεύετε πως συμβαίνει αυτό και πως θεωρείτε ότι θα είναι το μέλλον της;
Οι περισσότεροι γράφουν τ΄ απωθημένα τους συναισθήματα σ΄ ένα χαρτί κι αυτοαποκαλούνται "ποιητές ή ποιήτριες", πληρώνοντας και το βιβλίο τους, δίχως να έχουν σέβας
στην Ποίηση, μήτε ιδέαν τι εστί και μήτε γνωρίζουν καλά την χρήση της γλώσσας οπού χρησιμοποιούν και μήτε προσφέρουν κάτι στον αναγνώστη. Οι φιλόδοξοι να πρωτοεμφανιστούν ως Ποιητές και ως Ποιήτριες ας το λάβουν σοβαρά αυτό υπόψη τους κι ύστερα
να καταπιαστούν με αυτό το είδος της Λογοτεχνίας. Η τάση αυτή, έχει δημιουργήσει αυτό όλο το φαινόμενο, το οποίο δημιουργεί εργασία και κέρδος σε εκδότες, αλλά προκαλεί αφθονία σπατάλης χαρτιού και άσκοπου "λόγου", δίχως ουσία. Ευελπιστώ πως θα εκραγεί
γιατί έχει κορεστεί και θα σταματήσει. Δεν υπάρχει "ταβάνι" όπου μπορεί να διακρίνει κάποιος, κάτι σπουδαίο. Μοιάζει τώρα ως ένας τοίχος ενός ωραίου νεοκλασικού οικοδομήματος, κατεστραμμένου από άσχημα γκράφιτι, το ένα πάνω στο άλλο, δίχως νόημα και δίχως
αισθητική. Υπάρχει αυτή η φαινομενικά "Ναδίρ" εποχή στις Καλές Τέχνες, μέρος της οποίας είναι και η Ποίησις, όπου έγινε Ποίηση. Αλλά τίποτα το αληθινό και ουσιαστικό δεν χάνεται. Έτσι λοιπόν, θα μείνει να μνημονεύεται μόνον ο ποιητικός λόγος, οπού έχει κάτι να πει. Κι αυτό θα το κρατήσει ο πραγματικός στοχαστής και μελετητής σε βάθος ετών.
4. Και τώρα μία δύσκολη ερώτηση. Τι σημαίνει για σας ποίηση;
Η Ποίηση ως το ανώτερο είδος της Λογοτεχνίας ασκεί παιδεία εκ των Άνω προς τα κάτω. Η Ποίηση παιδεύει, δηλαδή μορφώνει, διαμορφώνει χαρακτήρες πνευματικά. Εκ του ρήματος "ποιέω-ώ", δηλαδή είναι Πατήρ όλων ιερή έλευση όλη όλων προερχόμενη ολοκληρωτικά ιερού ηλίου σωτηρία ιερά σεσωσμένων!!!
5. Πότε ξεκινήσατε ν’ ασχολείστε με την τέχνη του λόγου και ποιος ήταν ο λόγος που σας παρότρυνε;
Από τότε οπού ήμουν μαθήτρια έγραφα σκέψεις μου στο χαρτί και πιστεύω πως οι περισσότεροι κάτι γράφουν και ιδιαίτερα στην ηλικία της εφηβείας. Η δική μου η δραστηριότητα άρχισε πιο νωρίς με αφορμή το θάνατο της αδερφής μου, τα έντονα συναισθήματα και την όλη κοινωνική και πολιτική δομή εκείνης της εποχής. Διάβαζα πολύ Ποίηση. Με παρότρυναν οι καλοί μου καθηγητές φιλολογίας ( κυρίως η Λιλίκα Κοτιώνη) οπού έστειλε ποιήματά μου στην εκπομπή "κοντά στους νέους" κι ακούστηκαν από το 3ο Πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας την εποχή όπου ήταν Διευθυντής ο Μάνος Χατζηδάκις. 6. Γιατί γράφετε;
Πιστεύω πως έχω κάτι να πω, κάτι διαφορετικό να προσθέσω σε αυτό όλο το μέγα οικοδόμημα της παγκοσμίου λογοτεχνίας.
7. Ποια είναι η πηγή της έμπνευσής σας;
Ο ίδιος ο άνθρωπος, η κοινωνία μέσα στην οποία υπάρχω και ζω καθημερινά κι όλα όσα αντιλαμβάνομαι, δίχως να φληναφώ. Η εποχή μας αποτελεί μια μεγάλη έμπνευση και η δική μου αντίληψη συναντά καθημερινά γεγονότα, για τα οποία δεν μπορώ να σωπάσω. Η μυθοπλασία αυτών και η φιλοσοφική μου επεξεργασία και διάθεση και γνώση, νομίζω πως έχουν κάτι να προσφέρουν.
8. Με ποιο λογοτεχνικό είδος ασχολείστε περισσότερο;
Έως τώρα έχω ασχοληθεί με την Ποίηση, το Μυθιστόρημα, την ιστορική έρευνα και τον Δόκιμο λόγο (Δοκίμια). Υπάρχει μεγάλη ανέκδοτη εργασία "Ποίησης", "Διηγήματος" και "Μυθιστορημάτων", η οποία ευελπιστώ να βγει στο φως της δημοσιότητας σύντομα. Έχω γράψει και "Παραμύθια", αλλά δεν έχουν ακόμα δημοσιευτεί.
9. Μιλήστε μας για το λογοτεχνικό σας έργο.
Εργάζομαι λογοτεχνικά με αρετές, με τις οποίες ζω και υπάρχω και προσπαθώ να προσφέρω στον αναγνώστη μου ελάχιστο δείγμα απ΄ όλο αυτό, οπού για εμένα είναι ένα μεγαλείο.
Σας είπα, πως όλο το λογοτεχνικό οικοδόμημα, μέσα στο οποίο γεύομαι καθημερινά το μέλι του, υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο της εποχής μου, όπου ενώ βλέπουμε όλοι τον κόσμο ολόγυρά μας κι ο καθείς με τα δικά του μάτια, αντιλαμβάνεται ο καθείς διαφορετικά κι ανάλογα με τη δικήτου αντίληψη και γνώση. Για εμένα, ένα βιβλίο για να βγει στη δημοσιότητα, περνάει από σκληρή κι επίμονη εργασία. Δεν είμαι του προχείρου και της βιαστικής εργασίας. Θεωρώ τον εαυτό μου επίμονα τελειομανή στο θέμα αυτό."
10. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο που έχει τίτλο: «Το Λ των λέξεων και του Λόγου».
Αποτελεί ένα έργο σταθμό για εμένα κι αυτό μου το βιβλίο, καθώς όλα τα Δοκίμια αυτά είναι οι δόκιμες σκέψεις μου, μετά από τα όσα διάβασα, αλλά κι όσα έζησα έως και την εποχή που γράφτηκε το κάθε Δοκίμιο κι όσα ζούσαν οι άνθρωποι γύρω μας. Δοκίμια για το λόγο σπουδαίων συγγραφέων, ποιητών, σοφών, λογίων, αλλά και της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της εποχής μου, καθώς η φιλοσοφία της σκέψης έγινε τρόπος ζωής μου, για την ανατροφή των παιδιών μου, για την αντιμετώπιση των δυσκολιών της καθημερινότητας στη φροντίδα και των ασθενών γονιών μου και για απαντήσεις σε ερωτή-
ματα θρησκευτικών θεμάτων κι αναζητήσεων σε καυτά ζητήματα με τους συνανθρώπουςμου και ζητήματα άλλων και όχι μόνον. Τα Δοκίμια του βιβλίου μου αυτού, δημοσιεύονταν
κάθε Σάββατο επί συνεχή έτη, στην εφημερίδα "Αδέσμευτος" της Πάφου και άλλα γράφτηκαν στην Ελλάδα κι άλλα γράφτηκαν στην Κύπρο, εποχές οπού σημάδεψαν τις κοινωνίες
και τον πολιτισμό παγκοσμίως. Είναι μεγάλη τιμή για εμένα, καθώς ασχολήθηκαν μεαυτό μου το βιβλίο σπουδαίοι Καθηγητές των σπουδαιότερων Πανεπιστημίων στην Ελλάδα
και στο εξωτερικό και τους ευχαριστώ πολύ, καθώς και την εκδότριά μου κι όλους τους αναγνώστες μου, αλλά και τον εκδότη της εφ. Αδέσμευτος Πάφου.
11. Ποια είναι η αγαπημένη σας ώρα μέσα στην ημέρα που κάθεστε και γράφετε;
Τότε όπου όλοι κοιμούνται.
12. Πως είναι η ζωή ενός λογοτέχνη στα χρόνια της κρίσης;
Ο τίτλος "λογοτέχνης" δεν διαφοροποιεί την κατάσταση όπου ζήσαμε. Πέρασα δύσκολα, καθώς δεν είχα εξαρτημένη δημόσια εργασία για να συντηρούμαι κι
αναγκάστηκα να μεταναστεύσω. Όταν έχει μάθει ο άνθρωπος να εργάζεται τίμια, δεν φοβάται καμιά κρίση. Το ελληνικό κράτος δεν βοηθά ιδιαίτερα κάποιον "λογοτέχνη"
δυστυχώς, αλλά μήτε και τα λογοτεχνικά σωματεία μερίμνησαν γι΄αυτό, μήτε ο ΟΣΔΕΛ, οπού ενώ ήμουν μέσα στα κριτήρια για κάποια "χορηγία" λόγω χαμηλού εισοδήματος,
δεν μου την έδωσε. Πάλεψα πολύ σκληρά για να επιβιώσω. Ευτυχώς υπήρξαν καλοί συγγενείς και καλοί φίλοι και φίλες μου, που με στήριξαν.
13. Πως θα χαρακτηρίζατε τη λογοτεχνική παραγωγή σήμερα; Αχαρακτήριστα κερδοσκοπική υπέρ των εκδοτών και μη ποιοτική. Ελάχιστα βιβλία αξίζουν. 14. Ποιο θεωρείτε πως είναι το μυστικό της επιτυχίας ενός Best Seller; Πολλοί παράγοντες. Η αναγνωσιμότητα ξεκινάει από την προβολή και προώθηση ενός λογοτεχνικού βιβλίου πριν την έκδοσή του. Αλλά το καλό έργο είναι διαχρονικό και θα
συνεχίσει να πουλιέται όσα χρόνια κι αν περάσουν.
15. Αν έπρεπε να επιλέξετε ανάμεσα στο έντυπο ή στο ηλεκτρονικό βιβλίο, εσείς ποιο θα επιλέγατε;
Σήμερα έχουν αλλάξει οι αναγνώστες, καθώς η τεχνολογία ταχύτατα κερδίζει έδαφος.Θα επέλεγα ίσως και τα δυο.
16. Ποια συμβουλή θα δίνατε σ’ ένα νέο λογοτέχνη;
Να διαβάζει και να μελετά, αλλά να μη βιάζεται για την έκδοση ενός βιβλίου που έχει γράψει, πριν είναι σίγουρος πως αυτά που γράφει, έχουν κάτι να πουν παραπάνω απ΄ όσα έως τώρα έχουν γράψει και πει άλλοι πριν από αυτόν. Να μη λυπάται να σβήνει και να διορθώνει τα γραπτά του συνεχώς
17. Τώρα ας περάσουμε στην πλευρά του αναγνώστη. Ποιο είναι το τελευταίο βιβλίο που διαβάσατε;
Μελέτησα το έργο του Matt Ridley Ορθολογική Αισιοδοξία των Πανεπιστημιακών εκδόσεων Κρήτης, την Ιστορία της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Κροατίας, της Αυστρίας και τα ιστορικά γεγονότα και δρώμενα από το 300 μ.Χ. έως το 1974 μ.Χ.
από διάφορες ιστορικές πηγές, καθώς και το βιβλίο "μ. Χ. του Βασίλη Αλεξάκη" εκδ. Εξάντας.
18. Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Πάρα πολλοί. Λατρεύω την ανάγνωση και μελέτη όλης της αρχαίας ελληνικής Γραμματείαςόλων των αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων και σοφών Δασκάλων, τους Ορφικούς Ύμνους, την Ποίηση του Ομήρου, του Ησιόδου, της Σαπφούς,
την Ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, του Κ. Παλαμά, του Α. Βαλαωρίτη, Σολωμού, Κάλβου, Σεφέρη, Καβάφη, Βάρναλη, Ρίτσου, Καββαδία, Γκάτσου, Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ κι αμέτρητων
λογοτεχνών απ΄ όλο τον κόσμο.Ο Ν. Καζαντζάκης με είχε συναρπάσει όσο ήμουν έφηβη, καθώς κι αμέτρητοι ποιητές και
συγγραφείς όπως ο Τσέχωφ, ο Γκαίτε, ο Έκο, Τολστόι και η Λιλίκα Νάκου.
19. Ποια είναι τ’ αγαπημένα σας βιβλία;
Ομήρου Οδύσσεια κι Ιλιάδα, η Θεογονία του Ησιόδου, το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη, κι όλα τα βιβλία μου, τα οποία έως τώρα έχω γράψει κι έχουν εκδοθεί με κορυφαίο την ποίησή μου στο βιβλίο μου "Ερώ" έκδοση 1999.
20. Τελευταία ερώτηση. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια στο χώρο της λογοτεχνίας;
Να εκδοθούν τα βιβλία τα οποία γράφω, από ενδιαφερόμενους εκδοτικούς οίκους, να διαβαστούν από αναγνώστες, να μεταφραστούν και σε άλλες γλώσσες και να γίνει
ένα βιβλίο μου Best Seller "
Σημείωση: Η συνέντευξή μου αυτή δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2020 στο Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς Ο Κέφαλος με την εξής επικεφαλίδα: {Στη σημερινή μας παρουσίαση στα πλαίσια της δράσης:
«ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ», θα σας παρουσιάσουμε τη λογοτέχνιδα, Νότα Κυμοθόη, η οποία συμμετέχει στην « Εγκυκλοπαίδεια Σύγχρονων Ελλήνων Λογοτεχνών» και απάντησεστις ερωτήσεις του Δημοσιογράφου,
Λογοτέχνη και Εκδότη του Περιοδικού Κέφαλος, κ. Πλούταρχου Πάστρα, για τολογοτεχνικό της έργο, τα βιβλία και τη λογοτεχνία.}
Νότα Κυμοθόη:Η συνέντευξη που παραχώρησα στον Καναδά
Ευρισκόμενη κοντά στα παιδιά μου στον όμορφο Καναδά αυτό το καλοκαίρι, είχα τη χαρά να παραχωρήσω και την πιο κάτω συνέντευξή μου, σε δημοσιογράφο που δραστηριοποιείται, με τη ραδιοφωνία και την ηλεκτρονική δημοσιογραφία, κρατώντας τον ελληνισμό της διασποράς ενήμερο για τα όσα συμβαίνουν. Διαβάστε πιο κάτω όλη τη συνέντευξή μου, όπως δημοσιεύτηκε από την φίλη δημοσιογράφο Μάνια Σαμπά. ( εικόνα μου, Montreal)
Η συνάντησή μας με την συγγραφέα και ζωγράφο Νότα Κυμοθόη έγινε μια από τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου 2019, κατά την επίσκεψή της στο Μόντρεαλ. Το εντυπωσιακό της χαμόγελό, η επικοινωνιακή της ικανότητα καθώς και η συναισθηματική της νοημοσύνη μας έβαλαν γρήγορα σε μια τροχιά συνέντευξης, στον κόσμο της, με τον ήλιο έξω από το παράθυρο να μας κάνει συντροφιά και να φωτίζει έντονα το πράσινο της φύσης.
–Νότα Κυμοθόη, ένα όνομα και επίθετο που με πηγαίνει στη θάλασσα να γνωρίσω μια Νηρηίδα! Μίλησε μου λίγο για την ιστορία του ονόματός σου.
Νότα Κυμοθόη : Συνήθως δεν μιλάω γι΄αυτό, γιατί θα μας πάρει χρόνο πολύ και θα μιλάμε μήνες. Θα πω ελάχιστα. Νότα με έλεγε ο μακαρίτης ο πατέρας μου, από τότε που ακούω τ΄ όνομά μου κι είναι από το Παναγιώτα, γιατί η μακαρίτισσα η γιαγιά μου και μάνα του, από την οικογένεια Τσάους ή Τσαούση, ήρθε από τη Μικρασία η οικογένειά της κι είχε ρίζες από το Πωγώνι της Ηπείρου, κι εκεί τις Παναγιώτες τις λένε χαϊδευτικά Νότες. Απλά ο πατέρας ήθελε να θυμάται την Ήπειρο, γιατί η ιστορία αυτή, πάει πολύ πίσω στο χρόνο, μιας κι είχε φύγει από εκεί η προγονική ρίζα της μητέρας του. Από την μεριά του πατέρα του, όπου κι αυτό έχει αλλάξει με πολλές παραλλαγές σαν επίθετο, αλλά η ρίζα είναι η ίδια, υπάρχει μεγάλη κι ενδιαφέρουσα καλλιτεχνικής φύσεως ιστορία. Από την Καππαδοκία, Μικρά Ασία, Αμερική, Κύπρο, Ελλάδα, Αυστραλία, Μεξικό, Ν. Αφρική και Αυστρία, σκόρπια η οικογένεια και με άλλα επίθετα βρίσκεται και… ανέκτησα ένα όνομα που είχε χαθεί.
Το Κυμοθόη, σημαίνει η διασχίζουσα γοργά το κύμα, αυτή που ξεπερνάει τις δυσκολίες και προέρχεται από το κύμα +θοώ. Αρχαίο ελληνικό όνομα της παλαιάς μητριαρχικής οικογένειας, που ζούσε με ιερότητα στην Μικρά Ασία. Ναι, είναι και το όνομα μιας Νηρηίδας, από τις 50 κόρες του Νηρέα και λατρευόταν ως Θεά στην αρχαία Ελλάδα. Υπάρχει κι αρχαίος ναός στην Πάτρα. Ήταν και το πρώτο πλοίο των Ιώνων, που μετοίκισαν στην Μικρά Ασία, στ΄ αρχαία χρόνια. Ήταν επιτακτική ανάγκη να έρθει σ΄ εμένα, μια κατοικία της οικογένειας στην ίδια οδό, σ΄ένα προάστιο που δεν γνώριζα, ως διάλεξε κι ο Θεός, αφού μετά από πολλές οικογενειακές μου περιπέτειες, ήρθε αυτό το σπίτι σ΄εμένα.
Έτσι λοιπόν, ενώ τα πρώτα μου ποιήματα είχαν ακουστεί στο Γ΄ Πρόγραμμα από τον αείμνηστο Μάνο Χατζιδάκι, όταν ήμουν μαθήτρια στο Γυμνάσιο με το πατρικό μου επίθετο, ενώ είχαν εκδοθεί ποιήματά μου κι ένα δοκίμιό μου σε περιοδικά και στις συλλογικές εκδόσεις Πολύπτυχο των εκδόσεων Δρυμός ως Νότα Παπαδάκη (επίθετό του συζύγου μου τότε), όταν αποφάσισα να δημοσιεύσω την Ποίησή μου σε βιβλίο και να εκθέσω τα έργα ζωγραφικής μου, πήρα την απόφαση να μη πατήσω πάνω σε κανένα επίθετο πατρικό ή συζυγικό κι έτσι εκδίδονται τα βιβλία μου ως Νότα Κυμοθόη και υπογράφονται τα έργα ζωγραφικής μου ως Νότα Κυμοθόη ή απλώς Κυμοθόη, γιατί υπάρχει κι άλλη μεγάλη ιστορία…
–Τι σε έφερε στον Καναδά; Έχεις απομονώσει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της χώρας που σου αρέσουν;
Ν.Κ, Ήρθα να επισκεφτώ τα παιδιά μου που ζουν στον Καναδά. Αγαπώ τον Καναδά, γιατί είναι μια πολύ όμορφη κι οργανωμένη χώρα. Ο πολιτισμός της σέβεται τους ανθρώπους. Υπάρχει κάτι οπού μου αρέσει πολύ, μέσα σε αυτήν εδώ την ομορφιά της φύσης οπού έχει όλη η χώρα, αλλά κι ο σεβασμός των ανθρώπων για το περιβάλλον τους μέσα στο οποίο ζουν, εργάζονται κι αναπτύσσονται. Προσφέρει στον κάθε άνθρωπο δυνατότητες, τις οποίες δεν σου προσφέρει άλλη χώρα. Στον Καναδά οι άνθρωποι, παίρνουν ένα πετραδάκι και χτίζουν γύρω του μια ομορφιά, μια ιστορία που τη χαίρονται όλοι. Είναι ο τρόπος, όπου παρουσιάζουν τα θέματα κι έχουν αναπτύξει πρωτοβουλίες όπου βελτιώνεται η ζωή σου και δεν βαλτώνει σε μίζερες καταστάσεις. Χαίρεται η ψυχή μου, όταν είμαι εδώ.
-Σε ποια στιγμή της ζωής σου άρχισες να γράφεις ποιήματα και ποια ανάγκη σε έσπρωξε να τα δημοσιεύσεις; Μίλησε μου λίγο για την στιγμή που αποφασίστηκε να μελοποιηθούν οι στίχοι σου. Θεωρείς πως τα βραβεία, είναι ένα είδος ανταμοιβής για τον δημιουργό;
Ν.Κ. Ποίηση γράφω από μαθήτρια στο Γυμνάσιο. Ακούστηκαν τα πρώτα μου ποιήματα από το Γ΄ Πρόγραμμα της ΕΡΤ ( Ε.Ι.Ρ.Τ. ήταν τότε) όταν ήταν διευθυντής ο Μάνος Χατζιδάκις, του τα έστειλε η φιλόλογος καθηγήτρια της τάξης μου, Λιλίκα Κοτιώνη. Ήταν επί Χούντας και της άρεσε το ελεύθερο πνεύμα της σκέψης μου (αυτά έχουν δημοσιευθεί στο 3ο μου βιβλίο με τίτλο “Δίψα και Σιωπή”, το 1992 και με ένα ωραίο εξώφυλλο από έργο ζωγραφικής μου). Το πρώτο μου βιβλίο εκδόθηκε το 1990, με τον τίτλο “Φως και Σκοτάδι” πολλά χρόνια αργότερα και με Ποίηση που είχα γράψει στον Καναδά όπου ζούσα κι ήμουν έγκυος στην κόρη μου, το δεύτερο παιδί μου. Η απόφαση ήρθε μόνη της, γιατί πίστευα πως αυτά που έγραφα, θα είχαν να πουν κάτι διαφορετικό στους αναγνώστες μου, απ΄όσα διάβαζαν έως τότε.
Ήταν κι ο φίλος του πατέρα μου, ο Νικηφόρος Βρεττάκος που έλεγε συνεχώς πως αξίζει πολλά η ποίησή μου, το ίδιο κι ο Οδυσσέας Ελύτης, που μου έλεγαν να τα φτιάξω βιβλίο για να διαβαστεί απ΄τον κόσμο. Αλλά και ο Γιάννης ο Ρίτσος, που είχε διαβάσει τα παλιά μου ποιήματα από το 1976, έλεγε πως πρέπει να γίνουν βιβλίο. Το είχα πάρει απόφαση να δημοσιευτούν. Αποφάσισε να τα κάνει βιβλίο, ο αείμνηστος τότε Κώστας Κουλουφάκος των εκδόσεων Διογένης, με την παλιά ψηφιακή μέθοδο κι έτσι εκδόθηκαν τα πρώτα μου βιβλία “Φως και Σκοτάδι” 1990 και “Οιμωγές” 1991. Ακολούθησαν το βιβλίο μου “Δίψα και Σιωπή” 1992, “Ιύζουσα νήσος” 1995, “Ερώ” 1999. Αυτά είναι τα βιβλία Ποίησής μου που έχουν κυκλοφορήσει σ΄επίσημες εκδόσεις και κυκλοφορούν σε βιβλιοπωλεία.
Όταν παρουσιάστηκε η Ποίησή μου “Ερώ” στη στοά του βιβλίου, στο κέντρο της Αθήνας στην Ελλάδα, ήρθε και με βρήκε ο Ιωσήφ Μπενάκης, που μελοποιούσε ποίηση μεγάλων Ποιητών με τη συμφωνική κλασσική ορχήστρα της ΕΡT και μου είπε πως του αρέσει ιδιαίτερα το βιβλίο μου “Ερώ” ως τίτλος κι έχει τη διάθεση αν του επιτρέπω να μελοποιήσει ένα μέρος. Έτσι κι έγινε και περιλαμβάνεται σ΄ένα του cd, με τον τίτλο Γαλαξίας Νο2 και με την διεύθυνση ορχήστρας του Δεσποτίδη και να τραγουδά η υψίφωνος Μαρία Γράψα. Ήταν συγκινητικό για εμένα, γιατί ακούστηκε το έργο μου αυτό και γιατί στη συνέχεια για όλο του το έργο βραβεύτηκε ο Ι. Μπενάκης.
Τα βραβεία δίνονται για να ωθήσουν έναν νέο δημιουργό να συνεχίσει το έργο του, γιαυτό και ονομάζονται βραβεία. Αρκεί να μη σταθεί μόνον σε αυτά, αλλά να τα σεβαστεί και να συνεχίσει να εργάζεται, τιμώντας τους όσους έκριναν άξιο το έργο του.
Αισθάνθηκα μεγάλη τιμή, όταν το 1992, τιμήθηκα για την Ποίησή μου στην Ιταλία, με το Oscar A Di Bari Bruno Euroconcorso Di Poesia, Prima Classificata, για Ποίησή μου μεταφρασμένη στην ιταλική γλώσσα από τη σπουδαία μεταφράστρια του Ιταλικού Ινστιτούτου της Αθήνας, Anna Maria Benedini. Ακολούθησαν στη συνέχεια εκδόσεις βιβλίων μου για ιστορική έρευνα και δυο Μυθιστορήματα, το ένα με τίτλο “Η Δρασκελιά του Ήλιου” εκδόσεις Χ. Δαρδανός 2002 και το άλλο με τίτλο “Η Λύτρωση” εκδόσεις Ίαμβος 2006 και 2007 β΄έκδοση. Υπάρχει ανέκδοτη δουλειά πολύ σπουδαία Ποίηση και πεζογραφία, η οποία ευελπιστώ να βρει το δρόμο της προς την έκδοση.
“Το Λ των λέξεων και του Λόγου.” Δοκίμια! Νιώθεις πως με αυτό τον βιβλίο κλείνει ή ανοίγει ένας νέος κύκλος στη ζωή σου; Πως προέκυψε η συλλογή αυτών των δοκιμίων; Ξεφυλλίζοντας τις πρώτες σελίδες διακρίνω την χαρά αυτό το βιβλίο να αφιερωθεί σε πρόσωπα της ζωής σου.
Ν.Κ. Αγαπούσα πάντα το Δοκίμιο ως είδος λογοτεχνίας. Είναι δύσκολο σαν είδος, αλλά προσφέρει γνώση και ταυτόχρονα δίνει την δυνατότητα στον αναγνώστη να κατανοήσει το επίπεδο του γράφοντος. “Το Λ των λέξεων και του Λόγου” σαν βιβλίο με αυτά τα Δοκίμια, δεν θα είχε προκύψει, αν δεν αναζητούσα τεκμηριωμένες απαντήσεις στις λογικές ερωτήσεις των παιδιών μου, των φίλων, γνωστών ανθρώπων της εποχής μου κι αναγνωστών μου. Σε μια εποχή, οπού η ασθένεια των γονιών μου και η αποκλειστική φροντίδα τους από εμένα, με ανάγκασε ν΄ αλλάξω τόπο στη ζωή μου. Αυτό το Λ στις κορυφές του Παρνασσού όπου έβλεπα καθημερινά, πίσω από τον οποίο βρισκόταν ο αρχαίος ναός του Απόλλωνος, ως Λόγος ιερός μιας άλλης εποχής με τα Δελφικά παραγγέλματα έφερε στο νου μου ιδέες. Ως λόγος κι υποχρέωση στους ανθρώπους που με έφεραν στη ζωή, ως λόγος υποσχέσεων οπού άλλοι δεν τήρησαν κι ανατράπηκε η ζωή μου. Ως λόγος όλων των λ που κρύβονταν στις λέξεις στην Ελλάδα, οπού τα νοήματά τους και η προφορά τους με προβλημάτιζαν κι αυτό το Λ στην έννοια ως Λόγος=Θεός, σε μια χώρα όπου η πολιτική οδήγησε στην οικονομική κρίση.
Γεννήθηκα στη Λιβαδειά κι αυτό το Λ στην Ελάτεια όπου μεγάλωσα ήταν διαφορετικό κι ενώ οι Λοκροί είχαν λόγους ιστορικούς, στη Λαμία όπου υπαγόταν η περιοχή τους, ξεθώριαζε για λόγους που μ΄ απασχολούσαν από παλιότερα. Κι ήταν κι αυτό το λ στο τέλος της λέξεως Μόντρεαλ όπου ζούσε η κόρη μου, η οποία είχε προσφέρει σ΄εμένα την Α΄έμπνευση από εκείνα τα Λ της λέξης ΑΛΑΛΚΟΜΕΝΑΙ, όταν ταξιδεύαμε κάποτε με τρένο από την Αθήνα. Κι ήταν όλα εκείνα τα Λ όλων των λέξεων οπού δεν κατάφερα ποτέ να εξηγήσω, μήτε να βρω τότε απαντήσεις, αλλά ήρθαν αργότερα. Κι όλα αυτά τα Λ και λ εκείνη την εποχή στην Λάρνακα της Κύπρου, όπου εργαζόμουν για την ιστορία της Κύπρου και για τον Φάκελο της Κύπρου.
Και ο λόγος στο όλο θέμα, όπου η κρίση της χώρας μου Ελλάδας με ανάγκαζε να είμαι σε μια διαρκή αναζήτηση εργασίας. Αλλά, ήρθαν όλα, σε μια εποχή, όπου έγιναν κι ήρθε κι αυτή η σχέση μου με την εφημερίδα “Αδέσμευτος” της Πάφου, όπου κάθε Σάββατο, υπήρχε ένα από αυτά τα Δοκίμια δημοσιευμένο, σε στήλη δική μου με τον ίδιο τίτλο:”Το λ των λέξεων και του Λόγου” γράφει η λογοτέχνης και ζωγράφος Νότα Κυμοθόη.
Έτσι λοιπόν, όταν αυτά τα Δοκίμια (κάποια είχαν δημοσιευθεί και σε εφημερίδα της Αμερικής και σε ιστοσελίδα του Καναδά) έγιναν βιβλίο, αφιερώθηκε στα παιδιά μου. Τα σπουδαιότερα Λ όλων των λέξεων και όλου του Λόγου για να υπάρχω, ν΄ αγωνίζομαι, να μπορώ, ν΄ αντέχω, να σκέφτομαι, να βελτιώνομαι και να ονειρεύομαι τα καλύτερα, ευχαριστώντας το Θεό και όλους για όλα!!!
Γιατί όλη μας η ζωή είναι μια γέφυρα, όπου μας ενώνει με όλους και με όλα, όπως αυτά όλα τα πολλά κι όμορφα γεφύρια του Μόντρεαλ!!! Κι ο ελληνισμός, όπου βρίσκεται εδώ στον Καναδά, αλλά στο Μόντρεαλ ιδιαίτερα, έχει καταφέρει πολλά, μέσα σε αυτήν την όμορφη χώρα, όπου ο χειμώνας της είναι δύσκολος, για όλους που κατάγονται από τη χώρα του ελληνικού φωτός. Ας διασχίζουμε λοιπόν αυτήν τη θάλασσα όπου μας χωρίζει με την Α΄πατρίδα γοργόφτερα κι ας έχουμε λόγους επικοινωνίας πάντα μεταξύ μας.
Έχεις ταξιδέψει σε πάρα πολλά μέρη στο κόσμο. Είναι τυχαίες οι επιλογές των χωρών ή κάτι συγκεκριμένο αναζητούσες στα ταξίδια σου;
Ν.Κ. Στις χώρες επιλογής μου (Ευρωπαϊκές) με οδήγησε η τέχνη του λόγου και του χρωστήρα και η αναζήτησή μου για θέματα που αφορούν τον ελληνικό πολιτισμό στις χώρες αυτές, η μελέτη ιστορίας της τέχνης, πολιτισμού και θρησκειών, τουρισμός κι αναψυχή, αλλά και η εργασία μου (Κύπρος). Σε άλλες ο γάμος μου και τα παιδιά μου (Καναδάς) και σε άλλες τελείως τυχαία και συμπτωματικά γεγονότα που εξελίχτηκαν σε αναζήτηση της πορείας του ελληνικού πολιτισμού σε αυτές (Ινδία, Αίγυπτος, Τουρκία). Ο ελληνικός πολιτισμός είναι σκόρπιος παντού κι αν συλλέξουμε ένα-ένα τα κομμάτια του, θα βρούμε πολλά κοινά σημεία του σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου.
Αν δεν κάνω λάθος, όταν θέλεις να εκφρασθείς μέσα από τη γραφή, διαβάζεις και μελετάς και όταν νιώθεις την ανάγκη να χωθείς μέσα στα χρώματα επιλέγεις μοναχικούς περιπάτους, που θα σε οδηγήσουν στα πινέλα σου. Νιώθεις εκτεθειμένη όταν συμμετέχεις με τα έργα σου σε εκθέσεις ζωγραφικής;
Ν.Κ, Ο λόγος μου με λέξεις είναι έκφραση ψυχής κι ότι δεν μπορεί να λεχθεί με λόγια, εκφράζεται μέσα από τη ζωγραφική μου εικαστικά
Πριν κλείσουμε και αφού σε ευχαριστήσουμε εκ μέρους του megreek.ca για την όμορφη παρέα και το πλούσιο επικοινωνιακό σου χαμόγελο, θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι διαφορετικό.. Τι κάνει τώρα η μικρή Νότα; Ποια είναι η αγαπημένη της γεύση; Σοκολάτα ή βανίλια;
Νότα Κυμοθόη : Η μικρή Νότα, το αθώο παιδί μέσα μου είναι χαρούμενο που γνώρισε την Μάνια και αγαπάει τις γεύσεις και της σοκολάτας αλλά και της βανίλιας. Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη αυτή συνέντευξη.
